Άνοιξη και βιβλία

Ο Απρίλης φέρνει την άνοιξη αφού στο ξεκίνημα του φέρνει την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου στις 2 Απριλίου. Ο φετινός Απρίλης είναι για μένα ιδιαίτερα γιορτινός διότι θα φέρει και δύο νέα «μωρά» στην οικογένεια των βιβλίων μου!

Ένα παιδικό βιβλίο για μικρές ηλικίες από τις εκδόσεις Ψυχογιός και ένα παιδικό μυθιστόρημα για λίγο μεγαλύτερα παιδιά. Καλό μήνα, λοιπόν, με καλές αναγνώσεις!

Η Τσιμπηματού

Συγγραφέας: Μαρία Ρουσάκη

Εικονογράφος: Λέλα Στρούτση

Εκδόσεις Ψυχογιός

Τη γιαγιά μου τη λένε «Τσιμπηματού» και μου λένε ότι της μοιάζω πολύ. Τσιμπηματού δεν είναι το αληθινό της όνομα. Κατερίνα είναι, όπως και το δικό μου. Όμως Τσιμπηματού τη φωνάζουν από μικρή γιατί τσιμπούσε μπράτσα και πόδια, κοιλιές και πλάτες! Κανείς δε συμπαθεί μια Τσιμπηματού! Όμως εγώ την αγαπώ… κι ας της μοιάζω πολύ.

Αίνιγμα στο Αιγαίο

Συγγραφέας: Μαρία Ρουσάκη

Εκδόσεις Μίνωας

Για τη Ζωή με τα πέντε αδέρφια, τους εκκεντρικούς γονείς και τον κολλητό της φίλο, τον Χάρη, η ζωή μοιάζει πολλές φορές σαν παραμύθι. Είτε νιώθει σαν τη Σταχτοπούτα είτε σαν την Κοκκινοσκουφίτσα, λίγοι το προσέχουν.  Όμως, εκείνη εκτιμά πως όλα στη ζωή φαντάζουν εξωπραγματικά, ειδικά το καλοκαίρι που αναγκάζεται να αποχωριστεί τους γονείς της για να περάσει τις διακοπές της στην Τήνο.  Στην κατασκήνωση του νησιού συμβαίνουν πολλά και απρόοπτα, ακριβώς όπως στα παραμύθια.

Αυτό που δεν μπορεί να προβλέψει η Ζωή είναι πως το αίνιγμα που καλείται να λύσει στο πανέμορφο νησί του Αιγαίου θα την οδηγήσει σε πολλές αλήθειες – αλήθειες που αγγίζουν τον καθένα ξεχωριστά…

Η αδερφή μου είναι δράκος

Ήθελα να γράψω κάτι για το θυμό.

Κάτι για τον ανεξέλεγκτο θυμό.

Κάτι για το ηφαίστειο που βράζει μέσα μας και εκρήγνυται.  

Κάτι για τους δράκους που κρύβουμε μέχρι να πυροδοτηθεί αυτή η βόμβα στα σωθικά μας.

Έτσι έγραψα αυτή την ιστορία για τον Δαμιανό και τη Δώρα.

Ο Δαμιανός ξέρει όλη την αλήθεια για την αδερφή του, αλλά κανείς δεν τον πιστεύει! Έτσι, προσπαθεί να βρει τρόπους να μη θυμώνει τόσο πολύ εκείνη. Θα καταφέρει να νικήσει τον δράκο; Ή μήπως τελικά δεν είναι μόνο ένας;

Η αδερφή του Δαμιανού είναι δράκος.  Μήπως είσαι κι εσύ;

  

Μόλις κυκλοφόρησε!  

Από τις εκδόσεις Πατάκη 

με εικονογράφηση του 

Γιώργου Σγουρού

Αγαπημένο "Φ"

Αγαπώ το Φεβρουάριο. Είναι ο μήνας όπου πήρα μια μεγάλη απόφαση στη ζωή μου και άλλαξα ηπείρους για να επιστρέψω στην Ελλάδα. Είναι ο μήνας όπου γέννησα το μικρό μου «θαύμα». Αγαπώ το Φεβρουάριο γιατί ξεκινάει από το αγαπημένο μου «Φ». Είναι ο μήνας όπου όσο κρύο κι αν κάνει, ξέρεις ότι σε λίγο θα έρθει το φως και η αναγέννηση της άνοιξης . Γιατί πάντα έρχεται. Υπομονή να ‘χεις.

 Τα παιδιά μου μ' ένα ρίφι

ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ:

Ο Φαφούτης Αδερφός

Δεν είμαι καρφί!

Ρέος, ο καλύτερος φίλος

"Άκου το ρυθμό" - κριτική της Σάντρας Βούλγαρη (Καθημερινή 20.12.2014)

Το εφηβικό μου μυθιστόρημα Άκου το ρυθμό μέσα από τα μάτια της Σάντρας Βούλγαρη, δημοσιογράφος της Καθημερινής.  Το άρθρο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

«Σήμερα θα το κάνω. Και θα είναι απλό και εύκολο. Θα πάρω όλα τα υπνωτικά χάπια του μπαμπά. Θα τα καταπιώ όλα. Και ύστερα θα πετάω. Επιτέλους θα πετάω!». Η Χριστιάννα λατρεύει τον χορό, είναι δεκαεπτά χρόνων, είναι η πανέμορφη κοπέλα που θέλουν όλα τα αγόρια του σχολείου και ζηλεύουν τα κορίτσια. Η κολλητή της η Βάσια μηχανορραφεί πίσω από την πλάτη της, ελπίζοντας ότι θα κερδίσει το ενδιαφέρον του Μιχάλη, του φίλου της. Ο Κώστας, κι αυτός κολλητός της, είναι ερωτευμένος μαζί της, όμως ανικανοποίητα. Οσο για την οικογένειά της, η μητέρα της την εγκατέλειψε όταν ήταν πέντε χρόνων, ο πατέρας και ο αδερφός της αδιαφορούν για εκείνην.

Τη στιγμή που ξεκινάει το βιβλίο της Μαρίας Ρουσάκη «Ακου το ρυθμό», που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Κέδρος», η Χριστιάννα βρίσκεται στην Εντατική. Στην πορεία, μέσα από την εξιστόρηση των σκέψεων των φίλων και της οικογενείας της, αποκαλύπτεται ότι η κοπέλα έκανε απόπειρα αυτοκτονίας γιατί έμεινε έγκυος.

«Ως συγγραφέας ξεκίνησα να γράφω το “Ακου το ρυθμό” πριν από λίγα χρόνια με στόχο να μιλήσω για ένα σοβαρότατο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας, αυτό των αμβλώσεων όσον αφορά τα ανήλικα κορίτσια», μου λέει σε συνέντευξή της με την «Κ» η Μαρία Ρουσάκη. «Το συγκεκριμένο ζήτημα θεωρείται ένα κρυφό “αγκάθι” που κανείς δεν τολμά να ακουμπήσει», εξηγεί η συγγραφέας, η οποία είχε πέσει πάνω σε μια έρευνα που αφορούσε το θέμα της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης. Οι στατιστικές, συγκλονιστικές.

Αμβλώσεις

Δυστυχώς, η έκτρωση σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιείται ως μέθοδος αντισύλληψης. Για παράδειγμα, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, ένα στα τέσσερα κορίτσια ηλικίας 14 έως 17 ετών έχει κάνει έκτρωση, ενώ 40.000 εκτρώσεις τον χρόνο αποφασίζονται από κορίτσια κάτω των 18 ετών. «Σέβομαι την απόφαση κάθε γυναίκας να διακόψει μια κύηση ή όχι», επισημαίνει η Μαρία Ρουσάκη. «Ομως εδώ μιλάμε για παιδιά. Μιλάμε για ανήλικα κορίτσια, που συνήθως δεν έχουν την άνεση να επικοινωνήσουν ανοιχτά με τους γονείς τους. Μάλιστα, μια έρευνα λέει ότι μία στις δύο έφηβες που κάνουν έκτρωση δεν έχει ενημερώσει ούτε τη μητέρα της».

Ελλειψη επικοινωνίας

Πίσω από το θέμα των αμβλώσεων στο γρήγορο, ευκολοδιάβαστο και έντονο στα συναισθήματα που υποκινεί βιβλίο της, η Μαρία Ρουσάκη θίγει ένα ακόμη πιο σημαντικό πρόβλημα των εφήβων, την έλλειψη επικοινωνίας ανάμεσα στους φίλους και στα μέλη μιας οικογένειας». Δεν είναι τυχαία τα σχόλια νέων που διάβασαν το βιβλίο, όπως αυτό της δεκαεξάχρονης Αγγελικής, που προτείνει να το δώσουν τα παιδιά στους γονείς που τους λένε «τι προβλήματα έχεις εσύ, όλα σου τα δίνουμε, όλα σου τα παρέχουμε»...

Δίχως ίχνος διδακτισμού, περνούν μηνύματα που μπορούν να αγγίξουν και να υποστηρίξουν έναν έφηβο. Η λυτρωτική, θεραπευτική διάσταση ενός χόμπι, ενός αθλήματος, στη συγκεκριμένη περίπτωση του χορού που λατρεύει η Χριστιάννα («το μόνο που θέλω είναι να χορεύω. Μόνο τότε νιώθω πραγματικά ελεύθερη. Οι σκέψεις απελευθερώνονται. Και εξαφανίζονται όλα όσα θέλω να φωνάξω και δεν μπορώ»), ο χορός που θα την κρατήσει όταν βγει από την Εντατική. Οπως και η αγάπη μέσα από τη φροντίδα του Κώστα, που επιμένει. «Κι όμως, ζούσα ένα παραμύθι σαν την Ωραία Κοιμωμένη, κι ας μην ήμουν κορίτσι, ας μην πίστευα στα παραμύθια, ας μην ήμουν πρίγκιπας. Θα τα κατάφερνα. Η αγάπη μου θα την ξυπνούσε».

Το γνωρίζουμε καλά, το έχουμε ζήσει: η αβάσταχτη απομόνωση είναι η αιτία που πολλοί έφηβοι οδηγούνται σε μοναχικές και ενίοτε έσχατες λύσεις. Διότι οι έφηβοι δεν μιλούν. Απλά νιώθουν βαθύτατα και πράττουν. Το μόνο που χρειάζεται είναι να θυμηθούμε και να αρχίσουμε να ακούμε...

Άκου το ρυθμό...και τις σκέψεις των παιδιών!

Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένη για την συνέντευξη που έδωσα στον Εθνικό Κήρυκα για το νέο εφηβικό μου μυθιστόρημα, Άκου το ρυθμό. Όμως περισσότερο συγκινημένη είμαι για το δώρο που μου χάρισε η εφημερίδα. Συγχαίρω τους συντάκτες και τον κύριο Βασίλη Μαγαλιό για το βήμα που παραχώρησαν σε παιδιά και γονείς να μιλήσουν με αφορμή το βιβλίο μου.  Δείτε τα συγκλονιστικά τους λόγια στον παρακάτω σύνδεσμο. Ενδεικτικά γράφω μερικά απ’ αυτά:

Φαίνεται πως η συγγραφέας, η κ. Ρουσάκη, είναι μέσα στην Κοινωνία και πως έχει επαφή με τα προβλήματα των παιδιών της ηλικίας μας. - Δήμητρα Μ., 6ο Γυμνάσιο Ζωγράφου

Αυτό είναι ένα βιβλίο για τους... μεγάλους, για γονείς που λένε στα παιδιά τους ‘τι προβλήματα έχεις εσύ, όλα σου τα δίνουμε, όλα σου τα παρέχουμε. Εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να διαβάσεις μήπως και περάσεις σε κάποια σχολή και σωθείς!’. Σ’ αυτούς να το δώσετε με δική μας υπογραφή. Η κυρία Ρουσάκη –την οποία έχω διαβάσει πάρα πολύ- είναι μέσα στα παιδιά από μικρή ηλικία μέχρι μεγάλη. Και για να είμαι ειλικρινής μου έχει κρατήσει παρέα. - Αγγελική Π., 4ο Λύκειο Ζωγράφου

Πάρα πολύ καλό βιβλίο. Μικρό, γρήγορο, εύκολο να το διαβάσεις. Εγώ δεν έχω πατέρα και ξέρω πως είναι. Είναι πολύ δύσκολο! - Γιάννης Κ., 5ο Δημοτικό Ζωγράφου

Η κυρία Ρουσάκη έχει πιάσει το ‘πόιντ’. Εχει μπει μέσα στα παιδιά. - Αλίκη Σ., 3ετής στη Νομική

Να σας πω κάτι. Κάτι τέτοια βιβλία, σαν το ‘Ακου το ρυθμό’ αν κάποιος σκηνοθέτης τα έκανε σίριαλ, με τους πρωταγωνιστές να μιλούν τούρκικα ή βραζιλιάνικα οι μανάδες μας θα έλεγαν ‘πω - πω τι περνάνε τα παιδιά! Η άτιμη η μάνα, ο αλήτης ο γιος, ο πατέρας που κοίταξε την πάρτι του, η σκύλα η φίλη της. Τι να κάνει το κοριτσάκι;’. Αυτό το σίριαλ θα έσπαγε τα μηχανάκια της AGB. Που να ’ξεραν ότι αυτά τα έχουν σπίτι τους. - Κατερίνα Μ., 7ο Λύκειο Παγκρατίου

Το άρθρο βρείτε το ΕΔΩ

Χριστουγεννιάτικες λιχουδιές

Οι γιορτές δεν είναι μόνο για τα παιδιά όμως μας θυμίζουν κάτι από την παιδική μας ηλικία. Μας θυμίζουν ότι όταν πασπαλίζονται όλα με στολίδια και ζάχαρη, η ζωή κάπως ομορφαίνει. Μας θυμίζουν ότι μπορούμε να χαρούμε πέρα από κάθε προσωπική μας δυσκολία. Μας θυμίζουν ότι αν δεν δώσουμε αφορμή για ζεστασιά και παιχνίδι, οι μέρες θα κυλούν όπως όλες τις άλλες. Γι’ αυτό φροντίζω κάθε χρόνο να γινόμαστε ζαχαροπλάστες! Να ψήνω λιχουδιές, να ομορφαίνω την ατμόσφαιρα, να μυρίσει χαρά και ομορφιά η ζωή μας. Αυτές είναι μερικές γιορτινές δημιουργίες μας…

Καλές γιορτές!

Στο νηπιαγωγείο με τη Γυναίκα του Γίγαντα!

Η Σοφία Δένη προτείνει το βιβλίου μου Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΓΙΓΑΝΤΑ στη στήλη «Εδώ Νηπιαγωγείο!» της εφημερίδας Κosvoice. Γράφει:

Η τρυφερή αυτή ιστορία μπορεί, καταρχήν, να λειτουργήσει ως ένα έξοχο μέσο για την προώθηση της φιλαναγνωσίας. Θα μπορούσε κάλλιστα να ενταχθεί σε ένα αντίστοιχο πρόγραμμα στο νηπιαγωγείο. Τί πιο πειστικό από έναν άγριο γίγαντα που μεταμορφώνεται σε αρνί μέσα από το διάβασμα; Πόσα καινούρια πράγματα μπορούμε να μάθουμε μέσα από τα βιβλία και να βελτιώσουμε τη ζωή μας;

      Επιπλέον,το γεγονός ότι συγκεντρώνει στοιχεία από άλλα γνωστά παραμύθια, το καθιστά ιδιαίτερα ενδιαφέρον στους μικρούς αναγνώστες. Η εκπληκτική εικονογράφηση της Αιμιλίας Κονταίου, που αναδεικνύει το κείμενο, μπορεί, σίγουρα, να προστεθεί στα πλεονεκτήματα του βιβλίου.

Δείτε το άρθρο εδώ.